Poznaj swój umysł
Zajrzyj w swoje wnętrze
Odnajdź możliwość zmiany w sposobie myślenia i podejścia do świata.
Uwolnij napięcia
Usuń stres i blokady z ciała
Dowiedz się, jak przeciwdziałać napięciom i wyzwolić pozytywną energię.
PSYCHOTERAPIA
Wyzwól się z traumy
Przełam ograniczenia
Jak poradzić sobie z najtrudniejszymi doświadczeniami.
Trening mentalny
Rozwijaj własny potencjał
Wpłyń na swoje myśli, emocje i przekonania w dążeniu do celu.
01 / 06 / 2021
Podejścia psychoterapeutyczne w poradnictwie dla dzieci

W odróżnieniu od nastolatków i dorosłych, którzy zwykle przychodzą na terapię z własnej inicjatywy, dzieci przyprowadzają ich rodzice. Choć taki stan rzeczy wydaje się oczywistością, to ma istotne znaczenie dla przebiegu psychoterapii. Problemy emocjonalne i behawioralne najmłodszych rzadko przecież występują w oderwaniu od relacji rodzinnych. Oznacza to, że praca nad problemami dziecka oznacza także współpracę z rodzicami. Wymaga to delikatności zarówno wobec małego pacjenta, jak i subtelności w sugerowaniu zmian dla jego opiekunów. 


Pierwszym wyzwaniem dla psychoterapeuty pracującego z maluchem jest stworzenie mu bezpiecznych warunków w gabinecie. Nowa sytuacja może wywołać u niego lęk i spowodować, że wycofa się w milczeniu i popadnie w odrętwienie, co utrudni, a może nawet uniemożliwi kontakt z terapeutą. 


Podejścia psychoterapeutyczne stosowane w pracy z dziećmi


W zwalczaniu tych trudności pomocne są narzędzia wypracowane w ramach poszczególnych nurtów terapeutycznych. W pracy z dziećmi stosuje się między innymi:


  • terapię poprzez zabawę / terapię w piaskownicy,

  • terapię Gestalt,

  • terapię poznawczo-behawioralną,

  • terapię rodzinną.


Badania wskazują, że nie ma jednego właściwego czy też najlepszego podejścia do pracy z najmłodszymi. Kluczowe są więc kompetencje psychoterapeuty, jego elastyczność w łączeniu różnych podejść, doświadczenie i empatyczne zrozumienie potrzeb małego pacjenta. Potrzeby te należy umiejętnie przełożyć na cele terapii, wśród których można wyliczyć:


  • nauczenie dziecka panowania nad swoimi problemami i kontrolowania zachowań,

  • umocnienie w dziecku poczucia siły i sprawczości,

  • rozwinięcie umiejętności podejmowania decyzji,

  • wykształcenie w dziecku obrazu jego własnej osobowości oraz zdolności do zrozumienia siebie i swoich potrzeb,

  • podniesienie jego samooceny,

  • podwyższenie umiejętności komunikacyjnych dziecka, w szczególności w zakresie informowania o swoich potrzebach.


Terapia poprzez zabawę


Połączenie zabawy z psychoterapią budzi zwykle szczególne zainteresowanie opiekunów, których podopieczni nie posiadają wystarczających kompetencji komunikacyjnych, by umożliwić terapię poprzez rozmowę. Ten typ terapii opiera się w dużej mierze na obserwowaniu dziecka, które bawi się z wykorzystaniem specjalnie dobranych rekwizytów (zabawek). Często wykorzystywane są także inne narzędzia, jak np. psychorysunek, a późniejszych etapach także odgrywanie scenek charakterystycznych dla podejścia Gestalt. Interpretacja zachowań dziecka przez terapeutę obejmuje między innymi:

  • ocenę zdolności motorycznych malucha,

  • ocenę nastroju, procesów myślowych oraz form komunikacji z otoczeniem,

  • rozpoznanie stosowanych przez dziecko mechanizmów obronnych.


Terapia poprzez zabawę wymaga czasu, by dziecko miało szansę zaprezentować przed terapeutą cały wachlarz stosowanych przez siebie zachowań oraz to, w jaki sposób zmieniają się one w czasie. Psychoterapia najmłodszych wymaga także zaangażowania ze strony opiekunów, których aktywne wsparcie jest kluczowe dla procesów terapeutycznych. Rodzice najczęściej stają na wysokości zadania i wspierają psychoterapeutę w procesie terapii. Są także w stanie wprowadzić wiele zmian w swoich relacjach rodzinnych, by zapewnić swoim pociechom możliwie najlepsze warunki rozwoju.


Autor: Piotr Ciesielski
Przejdź do Polityki Prywatności, aby dowiedzieć się więcej.
[ x ]